చందమా(అ)మ్మ

 

అమ్మ,

జీవితం లో పలికే మొదటి మాట

పెదవుల్లో ప్రతిసారి చిరునవ్వు నింపే మాట

మనసులో నిష్కల్మషం లేని ప్రేమ పాట

ఏడు సముద్రాల దూరం లో ఉన్నా కపాడే బాట  

అమ్మ,

నీ ప్రేమని కొలవాలంటే పది హిమాలయాలు అయినా సరితూగుతాయ

నీ గుండె లోతుల్లో ఆపేక్ష తెలియాలి అంటె సముద్రాలు సరిపోతాయా

నీ ప్రేమకి నీ ప్రేమే సాటి, ఇంకో కొలమానం లేదు

అది ఏవరూ కాదనలేని నిజం

చందమామ రావె జాబిల్లి రావె అని గోరు ముద్దలు పెడుతు అబద్ధం చెప్పావు

పసివాడిగ చందమామ వస్తాడు అని నమ్మాను

ఆ నిండు పౌర్ణమి లోకి ఇప్పుడు నువ్వు జారిపోయావు

మరి చందమామ వస్తాడు అన్నది అబద్ధం ఐనప్పుడు 

నువ్వు వెల్లిపోయింది కుడా అబద్ధమా? నిజమా? 

లేదా, నువ్వు మళ్ళీ తిరిగి వస్తావా? 

జీవితం లో ప్రతి అడుగు నాకు ప్రేరణ గా నిలిచి

ప్రపంచాన్ని జయించే ధైర్యం నింపావు

ప్రాణం పోతుంది అని తెలిసి ఈ ప్రాణం ఇచ్చావు

నువ్వు నా శ్వాశలో ధ్యాసలో నిత్యం ఉంటే,

నన్ను మలిచిన నువ్వు లేవని అనుకోడం తగదేమో

చందమామ రాడు కాని పైనుంచి చల్లదనాన్ని పంచుతాడు 

పక్షం క్షీనించినా మరో పక్షం మళ్ళీ వస్తాడు

నువ్వు ఎక్కడున్నా

ఆ వెన్నెలలో నీ ప్రేమ

నేను చూసే చందమామలో నీ నవ్వు

ఆ నిశ్శబ్ధంలో నీ జోలపాట

నీ ప్రేమ కుడా బహుశా అలాగే ఆస్వాదిస్తా !!